LIKDOORN (CLAVUS)
Een likdoorn valt eigenlijk onder de categorie eelt, maar omdat deze zoveel klachten veroorzaakt en er meerdere soorten likdoorns onderscheiden worden, benoemen we hier de meest voorkomende. Een likdoorn wordt in de volksmond ook wel ‘eksteroog’ genoemd, omdat deze doorgaans een ronde vorm heeft.
Een likdoorn is een naar binnen toe groeiende eeltplek in een klein gebied van de huid, waar onder grote plaatselijke druk het evenwicht tussen aanmaak en afschilfering van de huis is verstoord (bij eelt gebeurt hetzelfde in een grote gebied). De verhoorning treedt op naar binnen toe, waardoor we spreken van een hoornpit, doorgaans op plaatsen waar weinig onderhuids vetweefsel zit (knokkels van de tenen, topjes van de tenen). Door het ontbreken van het vetweefsel geeft de likdoorn heftige pjnklachten, de punt van de pit druk door de lederhuid richting het beenvlies waar zich veel bloedvaten en zenuwen bevinden.

LIKDOORN ONDER DE NAGELIS (CLAVUS SUBUNGUALIS) 
Door druk op de teennagel kan er eelt  tussen de nagel en het nagelbed ontstaan met daarin een likdoorn. Vaak is verkeerd schoeisel de oorzaak van het ontstaan van de likdoorn. De likdoorn wordt herkend door een donkere verkleuring onder de nagel met pijn-/drukklachten.

VAATLIKDOORN (VASCULAIRE CLAVUS)
Bij een vaatlikdoorn zijn de vaatpapillen van de lederhuid als kleine vlekjes of zwarte puntjes in de eeltrand van de pit doorgedrongen. I.v.m. de aanwezigheid van de haarvaatjes en de kans op een bloeding zal deze likdoorn met een chemische pakking behandeld worden.

VERHEVEN LIKDOORN (CLAVUS EMINENS)
De verheven likdoorn is hard, ligt boven op de huid en steekt hoger dan de huid uit. De omgeving is vaak rood, gezwollen en pijnlijk. Het is een likdoorn die wordt veroorzaakt door de aanwezigheid van druk en tegendruk door bot en schoeisel. Een verheven likdoorn kan door zijn uiterlijk op een voetwrat lijken. Deze likdoorn is door zijn ligging gemakkelijk te verwijderen.

WEKE LIKDOORN (CLAVUS MOLLUS)
De weke likdoorn komt alleen voor tussen de tenen en huist meestal tussen de vierde en vijfde teen of tussen de derde en vierde teen. Dit een pijnlijke aandoening doordat zowel van binnenuit de teenbotjes als van buitenaf de tenen en het schoeisel druk uitoefenen. Vaak zitten weke likdoorns als paar op beide naastliggende tenen. Een weke likdoorn heeft een zachte structuur en een witte rand. De likdoorn is door uw pedicure te verwijderen met een mesje.

ZAADLIKDOORN
Hoewel de naam doet vermoeden dat het hier om eeltpitten gaat is dit een aandoening waarbij kleine ophopingen cellen van smeerklieren zonder eeltformatie harde knobbeltjes vormen. De zaadlikdoorns veroorzaken geen pijn en bevinden zich onder de voetzool op plaatsen waar geen verhoogde druk plaatsvindt. Ze komen voor bij cliënten met een slechte doorbloeding van de voethuid en een droge huid zoals ouderen, diabetici en reumapatiënten. Ze lijken op kleine gerstekorreltjes in de huid met een grijze kleur. De ‘likdoorns’ kunnen verwijderd worden als ze pijnklachten geven.

ZENUWLIKDOORN (NEURO CLAVUS)
Als er in de likdoorn een zenuwtakje bekneld is geraakt zal er continu een hevige pijn ervaren worden, zelfs bij geringe aanraking (bijv. van het laken tijdens de nachtrust). Een zenuwtakje is voor de pedicure niet zichtbaar, daarom laat deze likdoorn zich het beste behandelen met een chemische pakking. Cliënten ervaren deze behandeling doorgaans niet als pijnlijk.

ZENUWVAATLIKDOORN (NEUROVASCULAIRE CLAVUS)
De naam van deze aandoening geeft al aan dat hier sprake is van een combinatie van een haarvat en een zenuwtakje in het likdoornweefsel. Dit is een pijnlijke aandoening die zich het beste laat behandelen met een chemische pakking.

behandeling van een likdoorn met chemische pakking (eigen foto’s)

 

Contact